×
انزال زودرس

انزال زودرس

انزال زودرس یکی از مشکلات شایع در تمامی جوامع و از جمله‌ی آن کشور ما بوده و شایع‌ترین اختلال جنسی حدود 35 تا 40 درصد مردان به ویژه در سنین زیر 40 سال می‌باشد. به نظر می‌رسد تمام مردان در طول زندگی جنسی خود دفعاتی از انزال زودرس را تجربه کرده‌اند. لذا این پدیده مسئله‌ی بسیار شایعی محسوب می‌شود.

در انزال زودرس مرد به صورت متناوب یا پایدار پیش از زمان دلخواه به ارگاسم می‌رسد و انزال رخ می‌دهد. هرچند چارچوب زمانی دقیقی برای تعریف این اختلال وجود ندارد، فاصله زمانی کمتر از دو دقیقه از شروع دخول تا انزال را در نظر می‌گیرند. تعریف‌های متعددی از این اختلال وجود دارد و تعریف واحدی مورد قبول همگان نیست. با این حال اگر سه مورد زیر وجود داشته باشد، اختلال انزال زودرس در نظر گرفته می‌شود:

  • کاهش فاصله‌ی زمانی دخول تا انزال کمتر از 2 دقیقه
  • کاهش کنترل ارادی فرد بر روی انزال
  • کاهش رضایت‌مندی جنسی فرد و شریک او

سن، شریک جنسی تازه، دفعات و طول مدت نزدیکی بر طول مدت تحریک تأثیر می‌گذارند و باید مد نظر گرفته شوند. انزال زودرس ناشی از مصرف الکل، مواد یا داروها یا قرار گرفتن در موقعیت با تحریک جنسی زیاد مانند شریک جنسی جدید یا تعداد کم دفعات فعالیت جنسی از تعاریف مذکور استثنا می‌گردد.

در برخی شرایط انزال زودرس در موقعیت خاص یا با شریک جنسی خاص رخ می‌دهد. گاهی این مشکل با اختلالات نعوظ همراه می‌باشد. بنابراین در شرح حال فرد این نکات قابل اهمیت می‌باشد. علت این اختلال اغلب روانی است. از علل شایع انزال زودرس می‌توان علل روانی شامل اضطراب، اولین تجارب جنسی، تعداد کم دفعات فعالیت جنسی، تکنیک‌های ضعیف کنترل انزال و از علل جسمی می‌توان حساسیت زیاد آلت، اختلال غدد درون ریز، زمینه و استعداد ژنتیکی را نام برد.

در مردها تجربه‌ی ارگاسم روندی دو مرحله‌ای است که شامل جهش و خروج مایع منی و مرحله‌ی انزال است. اگر مرد از مرز اجتناب‌ناپذیر شدن انزال بگذرد، حتی اگر کودک وی به داخل اتاق وارد شود یا زنگ تلفن به صدا درآید و وی از نظر جنسی سرد شود، هم‌چنان دچار انزال خواهد شد. یک نکته‌‌ی مهم در کنترل انزال، تشخیص نقطه‌ای از مسیر پاسخ جنسی است که انزال در آن اجتناب‌ناپذیر می‌شود که این مهم با تمرین و تکرار دست‌یافتنی است. در مردها الزامی برای انجام مقاربت در هنگام بروز انزال اجتناب‌ناپذیر وجود ندارد. در حقیقت ممکن است فرد بتواند مرحله‌ی انزال غیرقابل اجتناب را تشخیص دهد، اما لزوماً نیازی نیست تا انزال در درون بدن فرد دیگری رخ دهد.

باور بر این است که انزال زودرس غالباً پاسخ شرطی می‌باشد. بنابراین یک مرد می‌تواند سعی کند این عادت را نیاموزد. تکنیک‌های رفتاری و ورزش‌های عضلانی پوبوکوکسیژئال پیشنهاداتی اختصاصی برای ایجاد توانایی طولانی کردن زمان انزال می‌باشد.

 

درمان انزال زودرس

رویکردهای رفتاری به منظور اداره‌ی انزال زودرس:

(به کارگیری هریک از روش‌های درمانی، زیر نظر متخصص دارای تجربه در این زمینه توصیه می‌شود)

  • تکنیک squeeze: زمانی که مرد به همسر خود در مورد علایم نزدیک بودن انزال غیر قابل اجتناب اشاره می‌کند: 

الف) فشردن گلانس آلت مرد. فشار وارده به وسیله چهار انگشت و انگشت شست

ب) فشردن تنه‌ی آلت تناسلی با استفاده از تمام دست

ج) وارد کردن فشار در ناحیه‌ی پرینه

  • تکنیک stop-start: هدف از این تکنیک کمک به مرد جهت یادگیری کنترل انزال می‌باشد، در حالی که از او جهت افزایش تحریک شهوت‌زا حساسیت‌زدایی می‌شود. تحریک تا زمانی که مرد اعلام کند علایم انزال غیرقابل اجتناب نزدیک است ادامه می‌یابد. در این حالت همسر تحریک را قطع کرده و تا زمان آغاز مجدد علایم صبر می‌کند. این روش به دفات در فرصت‌های متعدد صورت می‌گیرد.
  • حساسیت‌زدایی: هدف، افزایش توانایی تحریکات حسی و شهوانی از طریق تجویز تمرین در خانه که شامل گام‌های پیش‌رونده می‌باشد و این گام‌ها طی چندین هفته برداشته می‌شوند. در درجه‌ی اول این تمرین تحریک تناسلی را در برنمی‌گیرد و شامل تمرکز بر احساس و نوازش بدن، منع لمس پستان‌ها و دستگاه تناسلی و منع مقاربت جنسی می‌باشد. از زوجین خواسته می‌شود به نوبت بر ایجاد لذت در هنگام لمس و نوازش کردن و سپس کسب لذت تمرکز نمایند و زمانی که تحت نوازش قرار می‌گیرند از روش‌های مختلف احساسی لذت ببرند. مرحله‌ی دوم شامل اضافه نمودن لمس پستان‌ها و دستگاه تناسلی شامل تکنیک‌های squeeze و stop-start می‌باشد. گام بعدی اضافه نمودن دخول آلت تناسلی اما محدود کردن حرکات نفوذی و فشاری در زمانی که بروز انزال زودرس به نظر نزدیک می‌باشد. در نهایت به زوجین اجازه داده می‌شود تا فعالیت جنسی را کامل از سر گیرند. به خاطر داشته باشید هرگونه فعالیت جنسی جدید یا وضعیت‌های مختلف مقاربت جنسی می‌تواند تنها از طریق اضافه نمودن اجزایی جدید و متفاوت سبب افزایش لذت و میل جنسی شود.

تمرینات عضلات پوبوکوکسیژئال (PC)

  • آغاز کردن: جهت آشنایی و تشخیص عضلاتی که باید مورد تمرین قرار دهید، در نوبت بعدی ادرار هنگامی که جریان میانی ادرار برقرار شده است سعی نمایید از طریق انقباض عضلانی جلوی خروج جریان ادرار را بگیرید. سپس مجدداً شروع به ادرارکرده و دوباره جریان ادرار را به طور ارادی قطع کنید. (این تمرین در هنگام ادرار صرفاً به دفعات کم و جهت شناسایی عضلات به کار می‌رود. تکرار آن برای فرد مشکلات طبی به همراه می‌آورد) بدین ترتیب شما عضلات PC را که قصد دارید تمرین دهید جدا نموده‌اید. در ابتدا می‌توانید این تمرین را هنگامی که بر روی توالت نشسته یا در تختخواب نشسته یا دراز کشیده‌اید انجام دهید. این تمرین را تا زمان شناسایی عضلاتی که می‌خواهید مورد فشار قرار دهید، ادامه دهید.
  • انقباض سریع: زمانی که عضلاتPC  را شناسایی کردید، تمرین انقباض سریع را انجام دهید. به این صورت که توالی سریع از انقباض و شل کردن سریع را انجام دهید. در صورتی که انقباض سریع در ابتدا مشکل به نظر برسد از نوع آهسته‌ی آن استفاده کنید. عضلات را هم‌زمان با دم منبض و هم‌زمان با بازدم شل کنید. هنگامی که تمرین آهسته را با موفقیت انجام دادید، اقدام به انجام انقباضات سریع مانند منقبض و شل کردن هم‌زمان با شمارش به صورت «یک و دو و سه و چهار» نمایید. هدف، توانایی انجام چندین مرتبه انقباض با توالی پشت سر هم می‌باشد.
  • انقباض 10 ثانیه‌ای: عضلات خود را هم‌زمان با دم سفت کنید. عمل انقباض را با قدرت هرچه تمام‌تر انجام داده و آن را به مدت 10 ثانیه حفظ کنید. سپس در حالی که بازدم انجام می‌دهید عضلات خود را شل کنید. سپس به آرامی به سمت پایین فشار آورید، همانند آن‌چه در هنگام دفع مدفوع انجام می‌دهید.
  • انقباض طولانی و آهسته: به آهستگی عضلات را منقبض کنید، سپس در عرض 10 ثانیه شدت این انقباض را افزایش دهید. در مرحله‌ی بعد به آهستگی و در عرض 10 ثانیه عضلات منقبض شده را شل کنید. تصور نمایید عضلات شما آسانسوری می‌باشد که باید در هر طبقه تا رسیدن به طبقه‌ی دهم برای لحظه‌ای توقف نمایید و سپس به طبقه‌ی اول بازگردید.

هر زمانی مانند هنگام صحبت با تلفن، کار با کامپیوتر، تماشای تلویزیون، پشت چراغ قرمز و غیره می‌توانید این تمرینات را انجام دهید. صبور باشید، تغییرات قابل تشخیص می‌تواند بعد از گذشت یک یا دو ماه از شروع تمرینات آغاز شود.

دارو درمانی انزال زودرس

با توجه به وجود مشکلاتی از قبیل عود و عدم همکاری لازم همسر بیمار، گرایش به سمت درمان‌های دارویی افزایش یافته است. داروهای ضد افسردگی تحت نظر متخصص تجویز می‌شود که می‌تواند به صورت روزانه یا قبل از نزدیکی استفاده شود. داروهای بی‌حس‌کننده‌ی موضعی به صورت ژل، اسپری و کرم هم کاربرد دارند. کاهش تحریکات حسی با استفاده از کاندوم نیز می‌تواند در درمان مؤثر باشد.