×

درمان عفونت قارچی

با عفونت قارچی تناسلی چه کنیم؟

تست و تشخیص عفونت قارچی واژینال

برای تشخیص عفونت قارچی، پزشک ممکن اقدامات زیر را انجام دهد:

  • درباره‌ی سوابق پزشکی شما سؤالاتی بپرسد تا اطلاعاتی درباره‌ی عفونت‌های قبلی واژن یا عفونت‌های مقاربتی به دست بیاورد؛
  • معاینه‌ی لگن: پزشک اندام‌های تناسلی خارجی را برای یافتن علایم عفونت معاینه می‌کند. سپس وسیله‌ای به نام اسپکولوم را داخل واژن شما قرار داده تا دیواره‌های آن را باز نگه دارد و داخل واژن و دهانه‌ی رحم را بررسی کند؛
  • تست نمونه‌ی ترشحات واژن: پزشک ممکن است نمونه‌ی مایع واژن را برای تعیین نوع قارچی که سبب عفونت شده تست کند و درمان مؤثرتری را با توجه به نوع قارچ تجویز کند.

درمان و داروی عفونت قارچی واژینال:

درمان بستگی به این دارد که شما مبتلا به عفونت پیچیده هستید یا غیر از آن.

درمان عفونت قارچی غیرپیچیده:

برای علایم خفیف تا متوسط و دفعات کم عفونت قارچی، پزشک موارد زیر را توصیه می‌کند:

  • درمان کوتاه مدت واژن: داروهای ضدقارچ به صورت کرم، پماد، قرص و شیاف موجود هستند. یک رژیم ضد قارچ که یک، سه یا هفت روز به طول می‌انجامد معمولاً عفونت قارچی را برطرف می‌کند. تعدادی داروی مؤثر مانند کلوتریمازول نیز وجود دارد.
  • داروهای خوراکی تک‌دوز: پزشک شما ممکن است یک داروی تک‌دوز ضدقارچ به نام فلوکونازول (Fluconazole/Diflucan) را تجویز کند. ممکن است شما دو دوز تک را به فاصله سه روز مصرف کنید تا علایم حاد را کنترل کنید. البته از مصرف خودسرانه‌ی این دارو بپرهیزید.

درمان عفونت قارچی پیچیده عبارت است از:

  • درمان طولانی مدت واژن: درمان دارویی به مدت 7 تا 14 روز به طور موفق عفونت قارچی را برطرف می‌کند. این داروها معمولاً کرم واژن، پماد، قرص یا شیاف هستند.
  • داروهای خوراکی چند دوزی: پزشک شما ممکن است با توجه به عفونت شما دو یا سه دوز فلوکونازول (Fluconazole) را تجویز کند که به صورت خوراکی به جای درمان واژینال استفاده شود. این درمان برای خانم‌های باردار توصیه نمی‌شود.
  • برنامه‌ی نگه‌دارنده: برای عفونت‌های قارچی عودکننده، پزشک یک الگوی دارویی را برای جلوگیری از رشد بیش از حد قارچ و عفونت‌های آینده توصیه می‌کند. درمان نگه‌دارنده بعد از اینکه عفونت با درمان بهبود یافت، شروع می‌شود.
  • شریک جنسی شما احتمالاً نیازی به درمان ندارد. اگر مجدداً دچار عفونت شدید پزشک درمان شریک شما را در صورتی که علایم عفونت قارچی ناحیه‌ی تناسلی داشته باشد یا از کاندوم هنگام نزدیکی استفاده نکند، توصیه می‌کند.
  • برخی خانم‌ها برای التیام علایم عفونت، از قرص‌های واژینال پروبیوتیک استفاده می‌کنند یا ماست می‌خوردند و از این روش‌ها نیز راضی هستند.

عفونت قارچی واژینال و بارداری

ابتلا به عفونت قارچی واژینال در دوران بارداری تأثیر منفی‌ای بر رشد و تکامل جنین ندارد، اما اگر مادر در هنگام زایمان به این قارچ مبتلا باشد در صورت انجام زایمان طبیعی احتمال ابتلای جنین در حین عبور از کانال زایمان بالا است. این شرایط سبب عفونت ناحیه‌ی دهان نوزاد می‌شود اما به راحتی قابل درمان است.

نکته بسیار مهم:

هیچ‌گاه در دوران بارداری خودسرانه دارو مصرف نکنید و استفاده از دارو در بارداری را تحت نظر پزشک خود انجام دهید هم‌چنین توجه نمایید که مصرف «فلوکونازول» خوراکی در دوران بارداری توصیه نمی‌شود.

 

 

بارداری